2026-01-23
Okul öncesi dönem, çocukların beslenme alışkanlıklarının şekillendiği en kritik dönemlerden biridir.
Bu dönemde kazanılan yeme davranışları yalnızca çocukluk çağıyla sınırlı kalmaz; ilerleyen yaşlardaki beslenme tutumlarını, beden algısını ve sağlıkla ilişkisini de doğrudan etkiler (1).
Çocuklar yeme davranışlarını büyük ölçüde gözlem yoluyla öğrenir.
Bu süreçte yalnızca ne yedikleri değil;
nasıl yedikleri
ne zaman yedikleri
hangi ortamda ve hangi duygularla yedikleri
de büyük önem taşır.
Okul öncesi dönemde edinilen beslenme alışkanlıkları, ilerleyen yıllarda görülebilecek;
seçici yeme
duygusal yeme
yeme reddi
gibi sorunların temelini oluşturabilir (2).
Bu yaş grubundaki çocuklar yeni tatlara karşı temkinli davranabilir.
Bir besini hemen kabul etmemeleri, hatta denemek istememeleri oldukça normaldir 🙌 Ancak bu durum, besinin sunulmasından vazgeçilmesi gerektiği anlamına gelmez (1).
Unutmayın: Yeni besinleri reddetmek çoğu zaman gelişimsel ve geçicidir.
Anaokulu ve kreş gibi okul öncesi eğitim kurumları, çocukların beslenme deneyimlerini şekillendiren önemli ortamlardır.
Bu ortamlarda çocuklar;
grup içinde yemek yemeyi
farklı besinlerle karşılaşmayı
yetişkinleri ve akranlarını gözlemlemeyi
öğrenir. Bu da beslenme alışkanlığı kazanımı için güçlü bir öğrenme alanı oluşturur (3).
Yeni besinlere karşı isteksizlik, okul öncesi dönemde sık görülen ve gelişimsel olarak normal kabul edilen bir durumdur.
Bu davranış:
çocuğun kendini koruma mekanizmasıdır
çoğu zaman geçicidir
zamanla azalır (2)
Çocuklar yeni besinleri hemen kabul etmeyebilir; hatta denemek bile istemeyebilir.
Buna rağmen;
sabırla
zorlamadan
süreklilikle
sunulan besinler, çocuğun zamanla besine aşinalık kazanmasını sağlar.
Bu süreçte yetişkinlerin rol model olması büyük önem taşır (1).
Çocuklar, öğretmenlerinin ve bakım verenlerin yeme davranışlarını dikkatle gözlemler.
Besinleri keyifle tüketen, zorlamadan sunan yetişkinler;
çocukların beslenmeye karşı olumlu tutum geliştirmesine
yeme sürecini daha güvenli algılamasına
katkı sağlar (3).
Okulda sergilenen tutumların evde de devam etmesi çok önemlidir.
Ev ortamında da benzer bir yaklaşım benimsenmesi, çocuğun beslenme düzenini içselleştirmesini kolaylaştırır (4).
Ebeveynlerin yemekle ilgili tutumları, çocukların yeme davranışları üzerinde belirleyicidir.
Baskıcı
zorlayıcı
kontrolcü
yaklaşımlar kısa vadede işe yarıyor gibi görünse de, uzun vadede beslenme problemlerine yol açabilir (2).
Evde;
düzenli öğün saatleri
birlikte yemek yeme alışkanlığı
sakin ve güvenli bir sofra ortamı
oluşturulması, çocuğun yeme sürecini olumlu etkiler (4).
Besinleri “sağlıklı” ve “sağlıksız” şeklinde keskin biçimde ayırmak yerine;
vücudumuzun ihtiyaçlarını karşılayan besinler
her gün tüketmemiz gereken besinler
gibi gruplamalar yapmak çocuklar için daha açıklayıcıdır 🧠
Besinlere karşı olumlu bakış açısı geliştirir
Yeme ile suçluluk ilişkisinin önüne geçer
İleride beslenme problemleri yaşama riskini azaltır (1,4)
Belirli besinleri reddetme, aynı besinleri tekrar tekrar isteme ya da yeni tatlara mesafeli yaklaşma bu dönemde sık görülür.
Evet. Çoğu çocukta zamanla azalır ve gelişimsel olarak normal kabul edilir (2).
büyüme hızına
hastalıklara
günlük aktivite düzeyine
bağlı olarak iştah değişiklikleri görülebilir. Bu durum genellikle geçicidir (3).
Çocuk doyduğunu söylediğinde, ona güvendiğinizi göstermek sağlıklı bir beslenme ilişkisi kurmanın temelidir (1).
Birlikte yemek yemek, beslenmeyi sosyal ve keyifli bir deneyime dönüştürür.
Tekrar tekrar, baskı kurmadan sunmak çocuğun kendi hızında ilerlemesine olanak tanır.
Ebeveynlerin kendi beslenme davranışları, çocuklar için en güçlü öğretmendir (4).
Zorla yedirme ve baskı kurma
Yemeyi ödül ya da ceza aracı olarak kullanma (2)
Ekran karşısında yemek
Yemeği güç mücadelesine dönüştürmek (3)
Bu tutumları benimsemek yalnızca çocuğun sağlığını olumlu yönde etkilemez;
aynı zamanda ailenin beslenme düzenini iyileştirir ve çocukla kurulan ilişkiyi güçlendirir.
Unutmayın, beslenme bir süreçtir ve aile içinde öğrenilir.
Öztürk, N., & Türker, P. (2021). Okul Öncesi Dönemde Çocuklardaki Farklı Yeme Davranışları ve Ebeveyn Faktörlerinin Bu Davranışlara Etkisi.
Özgen, L., & Demiriz, S. (2014). Okul öncesi dönemde yeme davranışları üzerine ebeveyn etkileri.
Çiftçi, S., & Tayhan, A. (2018). Okul öncesi dönemde çocuk beslenmesi ve eğitim kurumlarının rolü.
Zembat, R., Kılıç, Z., Ünlüer, E., & Çobanoğlu, F. (2019). Erken çocukluk döneminde beslenme alışkanlıkları ve aile yaklaşımı.